Baby Websites - Mama's dagboek

Zondagmorgen 8 januari 2006

De zon scheen die zondagmorgen. Zou het een voorteken geweest zijn? Ik ging me aankleden want we zouden die middag in Hasselt iets gaan eten en daarna gaan winkelen te Maasmechelen Village. Stefan zat nietsvermoedend achter zijn pc, niet wetende dat ik een zwangerschapstest aant doen was op datzelfde moment.
Mijn hart ging als een wilde tekeer...

Ik legde het testje zorgvuldig op de kast en zag onmiddellijk de 2 roze streepjes verschijnen. Mijn gedachten sloegen op hol, mijn hart sloeg tegen 200/u... kortom, mijn hele lichaam begon te trillen. Ik haalde snel de bijsluiter uit het doosje omdat ik met mijn eigen ogen wou zien of de streepjes op het testje dezelfde streepjes waren die 'zwanger' aangaven op het papiertje. YESSSS... ZWANGER!!! Kmoest er toch even bij gaan zitten want mijn benen waren op dat moment zo aant trillen dat ik nauwelijks kon blijven rechtstaan.

Daar zat ik dan, overmand door die geweldige gevoelens en ... zwanger!!! Het enige dat ik kon zeggen was: Oh My God!!!! Zo ben ik zeker 5 à 10min blijven zitten. Daarna wou ik natuurlijk het goede nieuws tegen mijn ventje gaan vertellen.
Toen ik beneden kwam keek Stefan me raar aan, tja, zolang boven geweest en nog steeds in kamerjas :-) Ik legde de test voor hem en hij vroeg 'wat wil dit zeggen?'. Toen ik hem vertelde dat hij papa ging worden, waren woorden overbodig! De hele dag hebben we rondgelopen met een smile tot achter onze oren en af en toe nog eens een traantje wegpinken.

We hebben ook besloten om het die dag al tegen onze ouders te vertellen. Stefan vertelde het ook tegen zijn broer David en ik tegen mijn zus Katia. Het was keer op keer een emotioneel gebeuren met veel tranen van geluk!! Vooral mijn zus was enorm aangedaan van het feit dat haar kleine zusje een babytje zal krijgen :-)
Champagne vloeide er die dag maar ... niet voor mij, ik heb het bij Kidibul gehouden! ;-)

Eerste bezoek bij Dr Bex, onze gyneacoloog

Dinsdag 10 januari was ons eerste onderzoek bij de gyneacoloog!! Ik was toch wel wat nerveus want zo een zwangerschapstest geeft toch maar voor 99,9% de waarheid weer.
En toen kwam de eerste echo. Er was een minuscuul zwart vlekje te zien. Oeffff, ik ben dus nu echt zwanger! Alhoewel je nog niets kon zien op de echo, kon ik er mijn ogen niet vanaf houden. Af en toe keek ik naar Stefan en zag de glinsteringen in zijn oogjes.
Dr Bex vertelde ons dat de bevallingsdatum rond 16 september zou zijn. Een maagdje! Ik ben daar zeer content mee want maagden hebben een heel rustig karakter!! :-)
Stefan's geluk kon nie op want hij verjaart nl de 17e september. Mijn papa was ook tevreden en hoopt natuurlijk op een bevalling op 14 september want inderdaad, hij verjaart dan. Mijn zus trok zich wat minder aan van de uitgerekende datum want zij verjaart op 30 augustus. Maar ja, alles kan hè ;-)

Zwangerschapskwaaltjes

En ja hoor... daar kwamen ze : de zwangerschapskwaaltjes. De misselijkheid liet niet lang op zich wachten. Maar meer dan het misselijke gevoel was er niet. Gelukkig maar. Voor mij geen ge-ren naar de WC! Buiten een paar dagen in bed gebleven te zijn heb ik er niet echt veel last van gehad. In tegenstelling tot mijn vriendinnen Els en Sofie.
Enkel de ochtendmisselijkheid is er gebleven tot elf weken, maar eens de middag daar, was die misselijkheid ook weer weg.
Rond de elfde week zwangerschap is het van de ene dag op de andere dag volledig over gegaan en is enkel de moeheid nog gebleven. Dus dan zit er maar 1 ding op en dat is slapen... en wat een geluk, ik hou van slapen hihi!!

Tweede bezoek bij Dr Bex

Donderdag 23 februari om 14u45 werden we verwacht bij Dr Bex. Ik had de dagen ervoor al nie veel geslapen omdat ik zooo nerveus was. Zoveel vragen spookten door mijn hoofd : zit het babyke er nog wel? Klopt het hartje? Zal de nekplooimeeting goed zijn?
Toen we in de wachtzaal zaten werd ik heel rustig maar sloeg de nervositeit over op Stefan. Die wist met zichzelf geen blijf hihi. Twas wel een grappig zicht hem zo te zien wiebelen op de stoel, naar de schilderijen in de gang zien kijken...
Dan plots "Mevr Colaux" !!! We moesten naar binnen. Nu zouden we het gaan weten! Het werd weeral een vaginale echo. Geen probleem voor mij had ik een lege blaas gehad hihi. Opeens zagen we 2 bollekes verschijnen en er verscheen ineens een glimlach op mijn mond. In mijn gedachten vloog voorbij "yes, het babyke zit er nog steeds." Het was net alsof ons kleineke wist dat we keken, want hij zette ineens een showke op van al zijn kunstjes. Hij stampte heel blij met zijn beentjes en zijn armpjes gingen zeer ijverig op en neer. Het was zo mooi dat ik mijn traantjes de vrije loop liet! Stefan was ook aangedaan van dit mooie spektakel!!
Plots zagen we ook het hartje kloppen... ik voelde me ineens alsof er niets in de wereld me nog kon raken!!
Dr Bex deed nog even de nekplooimeting, en ook die was picobello in orde.
Dr Bex vertelde ons ook dat de bevallingsdatum niet meer 16 september maar ineens 5 september is. Dus ... er is er eentje blij want deze datum ligt dichter bij haar geboortedag in de buurt (maw mijn zuske!!!!).
Stefan en ik kwamen buiten bij de gyneacoloog en iedereen kon zien aan ons dat we de gelukkigste mensen op de hele wereld waren!!! Zucht...

Peter en Meter

Het kiezen van de Peter en de Meter is toch iets waar je niet zonder enig nadenken over kunt beslissen. Het is een grote verantwoordelijkheid. Ik ging de meter kiezen (wat ik natuurlijk allang geleden gedaan had alvorens ik zwanger was) en Stefan de Peter.
Ik had altijd al gezegd dat ik wou dat Katia, mijn zus de meter moest worden van mijn eerstgeborene! Stefan had daar geen problemen mee! Stefan ging op zijn beurt zijn broer David vragen om Peter te zijn.
Daar mijn zus al voor 100% zeker was dat ze meter ging worden hebben we haar toch nog aant twijfelen kunnen doen brengen. We zeiden dat er nog veel meer kandidaten waren voor het meterschap zoals: mijn mama, Stefan's mama, tante Katrien, ... En dus de dagen die voorgingen op het 'officieel' vragen van meterschap hebben we haar toch serieus doen twijfelen. Naar het schijnt zo erg (uit een zeer betrouwbare bron vernomen) dat ze zei: "puh, ook al word ik geen meter, als tante kan ik die kleine ook verwennen". Stefan en ik waren dus in onze opzet geslaagd om haar te doen twijfelen.
Diezelfde donderdagavond gingen we bij mijn zus langs om het haar te vragen maar ja, zij vermoedde dus niks en dacht dat we kwamen om de echo te laten zien en om wat te tetteren. We hadden voor de meter en peter zo een kadertje gekocht met een tekstje op komende van ons babyke met de vraag 'wil je mijn meter/peter zijn'.
Toen ze het cadeauke opendeed wist ze niet meer waar ze het had en ze begon te wenen (hopelijk van geluk hihi). En ja hoor, ze heeft het meterschap aanvaard! Ik ben daar heel fier om en ben er zeker van dat ze dat heel goed zal doen!!! Maar zuske, niet te erg verwennen hè ;-)
Ook bij David, sloeg de vraag in als een bom! Hij is serieus content en fier!! Ik ken da gevoel trouwens ook want Katrien en David hebben me gevraagd om meter te zijn van hun 2e kindje!!!! Het is dus een baby-boom bij de familie Devroey :-)

21/3 : 16 weken

Vandaag ben ik 16 weken ver en officieel zou je nu kunnen zien wat het geslacht is van ons minidevroeyke! Mijn schatje en ik zijn razendbenieuwd en kunnen haast nie wachten om binnen 2w naar de gyneacoloog te gaan. Jullie allemaal zullen nog moeten wachten tot de geboorte. Ik hoop dat Stefan en ik onze mond nie voorbij praten. Ik vertrouw op dat gebied meer op Stefan. Tja, ik ben nogal ne tetteraar hihi!!
Er is ook een minkantje aan de 16w zwangerschap. Ik heb al reeds enkele dagen onophoudelijk hoofdpijn. Echt zo een zeurende pijn over mijn hele hersenpan. Ik heb tot nu toe kunnen volhouden om niets in te nemen maar ik ga er deze avond toch iets aan doen. Ik vraag me af of het te maken zou hebben met gebrek aan zuurstof of omdat mijn lichaamstemperatuur omhoog gaat? Ik hoop in ieder geval dat het snel over gaat.
Er word ook gezegd dat je rond deze periode je energie terug vind! Zeg maar waar ik moet zoeken? Het frustreert me een klein beetje van zo moe te zijn. Na 'thuis' (is gedaan om 21u10) doe ik de grootste moeite van de wereld om wakker te blijven. Gelukkig begrijpt mijn schatje mijn situatie en toestand. Hij is vorige week en deze week al altijd samen met me mee gaan slapen. Kheb dan ook moeite gedaan om tot 22u30 wakker te blijven. T'is toch ne schat hè ;-)

30/03 : not feeling so great

Vandaag voel ik me echt niet goed. Hopelijk is het gewoon zwangerschapsmisselijkheid en niet een griepje of zo. Er zijn nl. van die dagen waar ik niet uit mijn bed wil komen. Ik zou op die dagen willen dat ik een privé-echomachien bij mij had; zodat ik zou kunnen kijken in mijn buik wat onze kleine daar allemaal uitspookt. Eet hij/zij dat zoveel dat ik er misselijk van word? Is hij/zij misschien zo veel in mijn buik aant bewegen dat mijn ingewanden het begeven? Of zou het gewoon komen omwille van het feit dat mijn weerstand wat minder is tijdens de zwangerschap? In ieder geval, deze kwaaltjes weerhouden me er toch niet van om te glunderen, tja, ik heb een klein babyke in mijn buik zitten. Telkens ik eraan denk komt er een big smile op mijn mond.
Hopelijk voel ik me morgen beter!!

03/04 Zwangerschapskleren

Zaterdag was het dan zover! We gingen voor mij de eerste zwangerschapskleren kopen. Met veel zenuwen en een bang hart (tja, ik vond zwangerschapskleren nooit mooi en had schrik dat mijn ventje me niet meer mooi zou vinden in die kleren) vertrokken we naar Hasselt, meer bepaald naar de Cache Cache (www.cachecache.be). We waren eerst eens gaan zien in de H&M maar als ik naar die zwangerschapskleren keek deed het mij denken aan zwangere boerinnen op de erf hahahaha! Dus mijn gedacht van mezelf in die kleren deed me al huiveren en nog meer schrik krijgen : gaat mijn lieveke me nog graag zien in zo zwangerschapskleren?
Alle hup, naar de cache cache! Ik voelde me zo onwennig in de winkel. Maar de verkoopster steld me al snel op mijn gemak. Na de eerste broek en bloesjes gepast te hebben, ging de rest gelijk niets. En eigenlijk, ik moet zeggen, ik vond de kleren nog heel vrouwelijk en heel erg mooi! Ze voelen zo makkelijk aan, wat uiteraard de bedoeling is hè? Stefan's oogjes fonkelden van genot!! Hij vond de kleren (en zijn lieveke) heel erg mooi :-)
Op een bepaald moment toen ik een jeans paste moest ik wel heel hard lachen want ja, een lage taille heb je natuurlijk niet meer met die broeken hè hihi... tzijn eerder BH's voort moment hihihihihi!!!
Ik kan al niet wachten om ze te dragen en om aan iedereen te laten zien wat een mooi buikje ik wel niet heb!
Dus conclusie, gepakt en gezakt kwamen we die winkel buiten. Ik content met de mooie en vooral gemakkelijke kleren en Stefan dubbel zo content want zijn schatteke had mooie kleertjes gevonden! Laat mijn buikje nu maar groeien, ik ben er klaar voor!!

09/04 Koei- en Palmenmarkt

Gisteren voor de eerste keer te Geel naar de Koeie- en Palmenmarkt geweest. (Voor de Limburgers onder de lezers: koeimarkt is een avondmarkt maar dan in de voormiddag, palmenmarkt is gewone kermis). Ik vond dat zeer leuk om met de gehele familie Devroey op djoegel te gaan... Enkel spijtig van de regen!
Wat me het meeste bijgebleven is is dat mijn schatje zo schattig omgaat met zijn petekindje Fien. Zoals je op de foto kunt zien gaat hij zelfs met haar op de draaimolen als ze wat schrik had. Alhoewel de rit extra lang duurde om Stefan na zoveel jaren nog eens te laten genieten van de draaimolen, smolt mijn hartje. Ik weet dat Stefan een heel goede papa zal worden! Ons zoontje/dochtertje gaat een geweldige papa hebben!!

14/04 : video-opname?

Vandaag zijn we op consultatie gegaan bij Dr. Bex in het ziekenhuis van Tongeren. Ik zal daar ook bevallen. Stefan en ik waren een videoband gaan kopen opdat we ons kleineke op beeld konden vastleggen en het zo al aan de hele familie laten zien.
Het noodlot slaat toe als ook deze machine stuk was... Ik was een beetje teleurgesteld maar zodra ik ons kleineke op het scherm zag was ik dit allang vergeten! Daar het een buikecho was vond ik dat ik er veel minder op zag. Dr Bex moest deze keer echt zeggen wat dat we precies zagen. Ons babyke meet al 23cm. ONGELOOFLIJK hè!!! Ik kan er maar niet over dat het al zo groot is en ik ben nog maar halfweg de zwangerschap. Als hij/zij zo blijft groeien word het ne reus hahaha... Het gewicht was iets minder dan 300gr! De fotookes kun je zien in het foto-album. De volgende keer (binnen 3w) zal er grondiger naar het hartje gekeken/geluisterd worden. Ik word er nu al nerveus van hihi. Dat belooft ;-)

22/04 : schoppende baby

Vandaag de allerlaatste keer op verplaatsing gaan pingpongen. Het is echt niet meegevallen na 3 weken van rust! Mijn reflexen zijn niet meer wat ze geweest zijn, mijn slagen waren niet meer zo effectief en het bewegen ging allesbehalve goed. Gelukkig dat mijn lieveke er was om me te troosten want ik was heel erg verdrietig!! Het was enorm frustrerend om zo te moeten pingpongen. Zelfs de coach van de tegenstanders kwam me zeggen dat ik niet int 'form' was; achteraf begreep hij natuurlijk hoe dat dat kwam.
Maar s'avonds wachtte me een enorm aangename verassing: ik heb onze jongen/ons meisje gevoeld !!!! Eerst dacht ik dat het weeral mijn darmen waren (maar meestal gaan die heviger tekeer) totdat het 'gevoel' steeds weer op dezelfde plaats terugkeerde. Kmoet zeggen dat het echt wel een heel fijn gevoel is. Dus vant moment dat ik kan ga ik stil in de zetel zitten in de hoop dat ik iets voel :-) Volgens mij gaat ons boeleke ne prof-voetballer/voetbalster worden :-)
Helaas heeft Stefan hier nog niet van kunnen profiteren omdat het 'gestommel' van ons boeleke nog té stil is. Ik kan nie wachten tot ook hij het gaat voelen :-)

24/04 : Wedstrijdje

!!! Oproep aan iedereen !!!

Stefan en ik hebben een naam voor ons boeleke gevonden (wij weten natuurlijk al wat het is hè ;-)) en dus hebben we het volgende afgesproken :

Diegene die de naam kan raden (moet geregistreerd staan in de sectie "name our baby") die wij aan ons babyke willen geven wint.... een kistje met 3 flessen Champagne!!!

Dus... raden maar :-)

01/05 Afscheid van tafeltennis

Vorige zaterdag liep het pingpongseizoen 2005-2006 ten einde! Dit betekende ook mijn allerlaatste competitie in 1e nationale. Tja als mijn boeleke er is ga ik dat niet meer een hele zaterdag alleen kunnen laten hihi, en ook, na ±21j is het voor mij genoeg geweest.
Mijn allerlaatste wedstrijd in 1e nationale hebben we niet verloren, noch gewonnen. De uitslag was 5-5! Ik heb nog het onderste uit de kan gehaald en ik voel het nu wel hoor :-) Ik heb er nu al 2 dagen aan kunnen wennen dat ik volgend seizoen niet meer terug competitie tafeltennis ga spelen. Het doet me toch wel wat hoor...
Maar ik beloof hier plechtig dat ik zeker en vast nog langs zal komen om voor jullie te supporteren en jullie te coachen waar nodig!!! Dikke merci aan alle dames (Elke J, Inge, Joke, Evi, An, Anneleen, Marieka, Katrien VD, Melissa, Katien B, Elke B, ...) maar ook de heren (Wouter, Dirk V, Dirk C, Rudy, Geert, Erwin, ...) die met mij zoveel jaar plezier, lief en leed gedeeld hebben!! Ik vergeet jullie niet :-) Dikke kus aan iedereen!!!!

02/05 mijn metekindje

Fien Devroey heeft sinds vandaag een website over haar zusje of broertje. Ik zou zeggen check it out : www.fiendevroey.be
Ze vertelt je alles over haar familie, haar belevenissen en meer bepaald over haar zusje/broertje! Weten jullie al wie de meter gaat worden??? IKKE !!!! Man man man, ik ben daar zo ontzettend blij mee hè!
Ik moet jullie wel zeggen dat dit voor mij de 2e keer is dat ik meter word. Van Tamsin (13j) ben ik al meter; mijne sjattepoemel en dat zal ze altijd zo blijven. Zij is ondertussen de luiers en papflessen al ontgroeid en was er helemaal niet boos van dat ik opnieuw meter zou worden. Dank je sjattepoemel!!!
Kleinste Devroey, bereid je maar voor op MacDonalds met Nonk Stefan, veel speelplezier met minidevroeyke en veel verwennerij van je meterke Candice! Ik kan al niet wachten tot je op deze wereld bent...

08/05 Verkouden

Ellende alom... ik ben verkouden! En t'is een goeie verkoudheid deze keer :-(
Het hele weekeinde me rotslecht gevoeld in de hoop dat het vandaag beter zou zijn maar NADA... nog zo ellendig als iets! Kmoet 2 dagen thuis blijven, ik hoop echt dat het dan beter is want wat een ellende seg. Sinds deze namiddag moet ik er ook van hoesten, zo ene droge hoest om gek van te worden! Mijn arme schat ziet af, een zieke EN zwangere vrouw in huis hihihihi Ik hoop maar dat ik hem nie ga aansteken!
Maar sinds gisteren toch iets positiefs : mijn lieveke heeft ons boeleke gevoeld!! Man ik ben zo fier en gelukkig hè... Toch zo fijn hè dat ik deze unieke ervaring uiteindelijk met hem kan delen!!

14/05 Moederdag

Mijn allereerste moederdag (alhoewel ik me op dit moment nog niet echt moeder voel :-)) vandaag. Ik ben al verwend geweest met een overheerlijk ontbijt!! Daarna heb ik ook een cadeauke gekregen van ons zoontje/dochtertje in spe, via mijne allerliefste schattebol. Ik heb een mooi ringske gekregen; het heeft me toch zo ontroerd. En fier dat ik erop ben amai nog nie!! Zou ik er ooit aan kunnen gewoon raken om zo verwend te worden?

21/05 Quinny

Gisteren zijn we met Paul en Mia de buggy (of "voiture" zoals Mia dat noemt) gaan kopen bij baby2000. Dat is hun cadeauke voor ons boeleke... waarvoor mijn grote dank!

Gelukkig hadden Stefan en ik al een beetje onze keuze gemaakt want er staan daar toch ongelooflijk veel koetsen hoor!

Onze keuze is gevallen op de Quinny BUZZ, een zwarte... met alles erop en eraan!! Deze is ongelooflijk makkelijk in opplooien en om deze terug in elkaar te steken heb je enkel 1 vinger nodig. We kunnen ons boeleke in de buggy naar de mensen toe draaien zowel als naar ons. Het is een 3in1 "koets": je hebt de draagmand, de maxicosy en een buggy. Handig...

24/05 Mijn I'ke

Ik heb altijd geweten dat ik intelligente vriendinnen had en dat is dan ook nog maar eens gebleken. Gisteren toen mijn Belgacom-soulmateke Iris kwam lunchen te Skynet voelde ik al aan hare uitleg dat ze verdoemme dichtbij het vinden van de naam zat. Nog gene dag later hing ze al aan de telefoon (enfin, ne zekere Robby). De hits in Google moesten ze weten want ze hadden de naam gevonden hihihi!! Ik natuurlijk onze site nauw in de gaten aant houden want ook voor mij wast spannend :-) Ik had al met Stefan afgesproken dat we de inzending van de juiste naam van de site zouden afhalen zodat mijn ma, pa, zus, schoonmama en papa verder zouden kunnen zoeken :-) En ja, hoor, nog geen 2sec nadat ik de hits van Google doorgebeld had naar Iris stond die o zo mooie naam op de site. (neen, jullie moeten niet gaan zien want hij is allang weg) Dus de winnaars van de Champagne zijn bekend: Iris, Tom en Robby :-) Zij hebben allemaal wel de zwijgplicht gekregen (mijn ma haar nieuwsgierigheid kennende zou ze Iris kunnen bellen, mailen) want anders kunnen ze fluiten naar hunne champagne hihi!
Dus lieve zus, lieve mama en papa en de hele Devroey-clan, het zoeken voor jullie is helaas nog niet voorbij (gnagnagna). En jullie hebben nu dus een bewijs dat de naam wel degelijk op de site staat :-) Dus... lees goed de cryptische omschrijving en jullie geraken er wel. Zuske, je zat er dicht bij toen je bij mama de uitleg deed hoe je zocht... dus, doe zo door ;-)
Beloning: helaas geen champagne meer, maar een ongelooflijke spruit in de familie :-)

02/06 dag lieve Jayme

Dag klein boeleke van me, zo druk in de weer in mijn buikje. Ja ja, ik weet en voel dat je er bent. Binnenkort ga je je laten zien aan de hele wereld; maar nog even, heel even ben je alleen maar van mij :-) De rest van de familie wacht vol ongeduld op je komst, zelfs je papa wordt gek van het lange wachten!
We weten intussen dat je een jongen bent en dat we je de naam Jayme gaan geven. Ik hoop dat je hem mooi vind. Gisteren zijn je papa en ik naar het gemeentehuis gegaan om ervoor te zorgen dat je papa officieel je papa is. Erkenning noemt dat. Ja is nog allemaal moeilijk voor je maar later als je groot bent begrijp je dat veel beter. Dit is een mini-procedure die moet gebeuren als de mama en papa nog niet getrouwd zijn. Maar wie weet komt dat nog??? (hihi)
Mijn lieve jongen, ik ben zo benieuwd hoe je eruit gaat zien. Je papa en ik fantaseren er ronduit over. Ik hoop natuurlijk dat je je papa's karakter zult hebben, zijn mooie haren en o zo schone ogen, neus en mond. Ik denk dat je later ook zo groot zult worden als je papa en dat je net zo een knappe man wordt als hem! Ik vraag me toch enigzins af op welke leeftijd je naar je eerste PC zult vragen? :-) In ieder geval, je maakt ons nu in ieder geval al heel fier!!
3 maanden, het lijkt nog zo lang en toch lijkt het dichtbij. Groei nog goed verder in mijn buikje en laat me maar weten wanneer je niet goed ligt of wanneer ik teveel lawaai maak. Bereid je goed voor op een leven vol liefde van je hele familie en heel veel knuffels van je papa en mama! Dikke kus lieve hartedief!!

13/06 wat een heerlijk zomerweer!

Eindelijk gaan de temperaturen de lucht in. Ik heb er al zolang naar uitgekeken om mijn mooie cache-cache outfitjes aan te doen hihi. Maar ik moet toch zeggen dat ik mijn favoriet jeanske mis, mijn korte bloesjes... en vooral nu met deze tropische temperaturen mis ik ook wel mijn bikinieke :-( Toch raar dat ik op de ene manier uitzie om mijn zwangerschapskledij te dragen maar dat ik toch zo erg mijn mooie bloesjes en rokjes enz mis... Hormonen zekers?
Nog iets dat ik mis is het zonnen!! Bakken als ne hamburger in de zon hihi. Ik probeer zoveel mogelijk uit de zon te blijven want ik heb nl zo een schrik om een zwangerschapsmasker te krijgen. Enkel op het werk -waar we een overheerlijk terras hebben- zet ik me tijdens de middag even in het zonnetje opdat mijn armen en gezicht toch iets kleur hebben (maar dan smeer ik me wel ALTIJD in hoor) want ik was toch echt wel bleek. Tja, ik ben altijd onder de zonnebank geweest en ineens sinds december vorig jaar niet meer. De mensen waren dat niet gewend om zo een bleke Candice te zien hihi.
Een tijdje geleden ben ik in de apotheek al een zonnecreme gaan halen, factor 40, ultrabeschermend :-) Dus iedere keer als ik in de zon ga smeer ik me in... dan heb ik toch een ietsiepietsie gevoel van bescherming!

En het is ongelooflijk hoeveel mensen me al gevraagd hebben of ik gene last heb van de warmte! Voor mij kan het gewoon nie warm genoeg zijn begot hihi, ik geniet van deze hitte!! Maar ja, ik heb dan voort moment ook een makkelijke zwangerschap, nog geen last van iets (hopelijk blijft dat nog lang achter). Maar ik kan me inbeelden als je zo last hebt van de hitte, opgezwollen voeten, veel zweten enz, dat het dan wel niet echt plezant moet zijn. Maar gelukkig is dat (nog) niet aan mij besteed en geniet ik nog volop van mijn zwangerschap!

23/06 angsten van een aanstaande moeder

Nog een dikke 2 maand te gaan! De piekermomenten beginnen nu de kop toch op te steken hoor. Ik heb een enorme schrik voor het s'nachts opstaan (niet dat ik bang heb in het donker hoor ;-)). Je moet weten dat ik een echte slaapkop ben en al mijn hele leven heel veel slaap nodig heb. Als onze Jayme veel weent of wakker wordt s'nachts, ga ik dat wel horen?? En ga ik het aankunnen? Dat is vooral de vraag die me parten speelt!!! Want ik zou graag borstvoeding geven en ja van tijd tot tijd kan Stefan dan eens opstaan om hem een flesje te geven. Maar, ik vind dan weer, als hij moet gaan werken vind ik het niet echt fair dat hij moet opstaan (tenzij hij wilt natuurlijk hihi) terwijl ik dan toch gedurende mijn zwangerschapsverlof de kans heb om bij te slapen in de namiddag of zo.
Een ander issue waar ik me veel zorgen over maak is het feit of Stefan me wel een goede mama zal vinden. Ik heb veel schrik dat hij gaat vinden (of iemand anders) dat ik 'het' (=lees, voor Jayme zorgen) niet goed doe. Dat ik hem verkeerd vasthou bij het geven van het badje, dat ik hem teveel in mijn armen neem enz... Ach, ik kan alleen maar mijn uiterste best doen niet?

Ach ja, het zal wel allemaal loslopen maar toch, de piekermomenten zijn er en zullen er blijven totdat het zover is en dan ist van moeten :-)!

10/07 La douce France

T'is weer voorbij die mooie zomer!! Haha, neen hoor ik bedoel niet de zomer maar ik bedoel gewoon onze vakantie. Wij zijn een weekje in Frankrijk geweest. Met wij bedoel ik: mijn ouders, Stefan's ouders, mijn schatje en natuurlijk ook Jayme!!
Ik hoor het jullie al zeggen: "omg, met je ouders EN schoonouders samen in 1 huis". Maar ik kan jullie zeggen dat het schatten van mensen zijn waarmee ik heel goed overweg kan! Ik zou het dadelijk opnieuw doen!!
Het was dan ook de eerste vakantie van Jayme (onrechtstreeks). Ik weet ook dat hij ervan genoten heeft hoor!! Als hij het te warm had, schopte hij int rond en dan ging ik even in het lekkere zwembad liggen. Dan was hij stil :-) Had hij honger dan liet hij me dat ook snel genoeg weten zodat ik een stukje lekker vers fruit at of iets zou drinken. Ik kijk er al zo naar uit om volgend jaar met ons klein manneke op vakantie te gaan ;-) Lekker ploeteren in het grote zwembad!!

14/07 Nog een keertje bij Dr Bex

Khad maandag een bloedtest moeten afnemen om te zien of ik geen zwangerschapsdiabetes had en of alles goed met me was betreffende ijzergehalte enz. En dus vrijdag opnieuw naar de gyneacoloog. Het is altijd een beetje spannend en iedere keer krijg ik zo wat kriebeltjes in mijn buik omdat ik weet dat ik mijn kleine rakker ga zien!
Met mijn bloed was alles in orde, oufff! Na een kleine inwendige test kwam er dan de echo. Deze keer kon je duidelijk zijn gezichtje zien, zijn kin, zijn handjes, de beentjes. Dr Bex toonde ons ook de blaas, de gal, het hartje met de 4 kamers, de aorta die héél duidelijk te zien was.
Jayme zou nu al 2kg400 wegen en ongeveer 40cm groot zijn. Sinds de vorige raadpleging (3à4w geleden) ben ik er maar 1kgtje bijgekomen wat eigenlijk allemaal naar Jayme gegaan is. Kwas heel fier op mezelf toen ik uit het ziekenhuis kwam!!! Niets of niemand op de hele wereld kon me iets maken. Zalig gevoel!!
Ik ben nu bijna 33w (op dinsdag 18/07/06) en het wordt spannend hoor... maar ik kijk er zo naar uit!

24/07 zweten op een maandagavond met de Buzz!!

Ik heb me deze avond bezig gehouden met het 'ontdekken' van de Quinny Buzz. Tja, binnenkort moet ik deze "voiture" vanbinnen en vanbuiten kennen hè, weten hoe alles werkt.
Kwas eerst en vooral begonnen met het frame... nie makkelijk om diene op te plooien met je dikke buik in de weg hhihihi. Hopelijk gaat dat binnenkort wat beter. Maar de eerste weken heb ik toch Stefan nog bij me om me te helpen en ik denk dan ook dat ik nie veel kans ga hebben om met de koets te rijden want er zijn nog 14 wachtenden voor u :-)
Ik ben dan maar het boekje van de maxi-cosi gaan lezen en maar goed ook want er zijn veel verstopte 'dingskes' die heel handig zijn. Stefan en ik waren aant zeggen dat we zo een zonnekap moesten kopen voor de maxi-cosi. Nu blijkt dat die ingebouwd is en door het duwen op een knop komt die tevoorschijn. De maxi-cosi instaleren op de frame is niet zo moeilijk. Net als de wieg en de buggy ook niet. Maar toch moet ik toegeven dat we met de buggy hebben zitten 'mattelen' terwijl na het lezen van de handleiding het o zo makkelijk is hihihi
De Buzz is echt ne handige 'voiture'. Je hebt er zoveel mogelijkheden: een voetenzakje, een muggennet, een zonnekap, buggy draaibaar naar 2 kanten, heel veel zit- en ligstanden, draagtassen, regenschermen, ... kortom, teveel om op te noemen!
Ik ben echt zo content van deze Quinny en ik ben er zeker van dat Jayme er veel uren in zal slijten :-)

26/07 Wat ben je toch maar aan het doen?

Nog 6 weken te gaan!!!! We tellen af... maar ik denk niet dat Stefan en ik de enigen zijn. In mijn buikje is er ook iemand aan het aftellen.
Ik heb altijd gedacht dat tijdens de laatste weken hij minder plaats zou hebben en zich dus rustig zou houden. Enfin, dat wordt er toch gezegd in de nieuwsbrieven die ik krijg; " tijdens deze periode gaat het er bij je baby noodgedwongen iets minder beweeglijk aan toe" wordt er gezegd tijdens de 31e week. Awel merci!! Want ik kan je zeggen dat ik Jayme nog nie zo beweeglijk heb gevoeld als de laatste weken. Ik vind dat natuurlijk fijn om hem zo goed te voelen. Soms kan ik voelen of het zijn voetjes, zijn poepje, zijn hoofdje is dat beweegt... Ik moet zelfs niet meer aan mijn buikje te voelen, je kunt het vanop een afstand goed zien bewegen hihi.
Ook Stefan geniet van dit spektakel maar is toch nog erg ongeduldig. Hoe zou je zelf zijn?

04/08 Vol ongeduld

Mijn allerkleinste schattebout,

wat maak je me toch zo nieuwsgierig. Hoe zou je eruit zien, hoeveel ga je wegen, hoe groot ga je zijn? Je ontroert me elke dag met je vele beweginkjes in mijn buik. Ik vraag me steeds af hoe je zou liggen? Voetekes naar links of voetekes naar rechts?
De grootste vraag natuurlijk is 'wanneer kan ik je in mijn armen nemen en knuffelen en kusjes geven'
Je papa is zo ongeduldig, hij wil je zelfs al geboren zien op 17 augustus :-) Maar ik persoonlijk denk dat je ons toch nog wat laat wachten!! Ik kijk zo uit naar het moment dat ik je in de armen van je papa ga zien... dat gaat me zo ontroeren!
Ik wil je al vertellen dat je een hele mooi kamer hebt, met een heel mooi beddeke; iedere avond voor ik ga slapen wandel ik even binnen hihi
We zijn ook al wat kleertjes en pyamakes gaan halen en oooo wat zijn ze mooi!!! Ik kan niet wachten om ze je aan te doen en je dan tegen me aan te knuffelen... (als je papa mij niet voor is)
Je nichtjes Kendra en Tamsin zijn in de week ook al langs geweest en hebben al cadeautjes gebracht voor jou: 2 lekkere tuttekes mmmmmh, een heel mooi blauw knuffeltje waar je zeker heel veel plezier aan gaat beleven, een mooi blauw mutsje, een slabbetje!! Ze hadden het van hun eigen centen gekocht. Lief hè? Ik was er héél blij mee en ik ben zeker dat jij dat ook zult zijn, mijn lieve Jayme!

Binnen een maandje ga je misschien geboren zijn, er zijn heel veel mensen die ernaar uit kijken!! Ik krijg er de kriebels van in mijn buik :-)
Klein zooneke, nog even geduld in da kleine buikje van me en dan kun je in je papa zijn armen gaan liggen en misschien ook nog tegen zijn buikje ttzals hij er tegen dan nog ééntje heeft. Want Jayme, je papa is grote inspanningen aant doen voor je. Hij is ondertussen al 13kg vermagerd. Je zou fier op hem zijn gelijk ik het ben.

Reeds een hele dikke knuffel en dikke kus van je mamake!

18/08 : still up and running

Mijn schatje heeft dus niet altijd gelijk, dit is nu dus gebleken. Hoe zeer hij ook ernaar verlangde ben ik dus nog niet bevallen op 17 augustus. Het had mogelijk geweest natuurlijk... want met de natuur weet je het nooit hè. Maar zijn 'wens' aka 'voorspelling' is niet uitgekomen...
Jayme laat nog wat op zich wachten, wat ik niet erg vind hihi. Laat hem nog maar even bij mij ;-) Ik ga volgende week nog werken en dan zit het er voor mij op... allez, ALS ik volgende week volhou hè want het traject steekt me tegen alsook zolang in de auto zitten. De paniek is er soms toch hoor van 'wat als er nu iets gebeurd, weeën, water dat breekt enz'. Dus ik zal wel zien!
In ieder geval, het zijn spannende tijden maar ik kijk er naar uit. Net zoals iedereen van de familie en vrienden trouwens!
Allez, kga eten want mijn ventje is daar met lekker bitterballekes, MMMH!

25/08/06 : 4 maanden !!!

Jaja, gisteren laatste dagje gewerkt!! Voelde wel raar gisterenmorgen toen ik opstond, wetende dat dit je laatste dag werken is; laatste keer traject naar Brussel voor een lange tijd; laatste keer PO's inleiden, de post gaan halen enz... dan tegen 17u de allerlaatste handover met Kathleen (mijn vervangster); die dat supergoed gaat doen trouwens!!!! En dan het afscheid van de collega's want normaal gezien ga ik pas terug werken op 2 januari 2007!!!! Op dit moment lijkt me dat nog zoooo verschrikkelijk ver maar eens mijn kleine pruts er is zal de tijd wel voorbij vliegen hihi!!
Dus ik ga de komende dagen nog even genieten van het luilekkere leven, veel rusten, veel slapen, heeeeeeeeeel veel tv-kijken... kortom, lekker nietsdoen :-)

29/08 : nog geen paniek

Tot op heden ziet mijn buikje er nog aanzienlijk rond uit wat wil zeggen dat ik nog NIET bevallen ben hihi alhoewel de gyneacoloog vrijdag gezegd heeft dat het waarschijnlijk voor deze week kon zijn. Ik had al wat opening - maar heeft niet elke hoogzwangere vrouw dat?? - en het hoofdje lag al heel goed beneden. Maar Stefan en ik denken dat wij gewoon vlg vrijdag nog gewoon naar de gyneacoloog kunnen gaan! Dan begint het natuurlijk wel te korten hè. Tja ik ben vandaag 39 weken ver en ons zoontje zit nog lekker warm bij mij hihi
Voort moment 'mag' hij niet komen want mijn ventje is ziekjes en ik hoop dat hij snel geneest zodat hij volop kan genieten van de komende bevalling (hihihi) alsook van zijn zooneke :-)
Het beloven spannende momenten te worden... bij elke steek, kramp, beweging, ... zit je te denken van 'is het dit'? Maar ik hou jullie zeker allemaal op de hoogte ... thank God for sms :-)

02/09 laatste bezoek bij Dr Bex???

Gisteren nog eens op bezoek geweest bij Dr Bex. Zou het de allerlaatste keer geweest zijn?? Hij vertelde ons dat het niet voor vandaag zou zijn maar dat Jayme toch nie meer lang zou gaan blijven zitten in mijn buikje!!!! SPANNEND!!!!

Hoezeer ik ernaar uitkijk om ons liefdeskinneke uiteindelijk in mijn armen te nemen zozeer ga ik mijn buikje ook missen :-(
De meeste vrouwen zijn zo content dat ze na die lange maanden van 'dik zijn' terug in hun jeans kunnen, maar helaas ik ben zo niet. Ik heb er wel veel aan gedacht maar dat buikje is toch iets speciaals hoor! Ik zou mijn buikje nog een paar maanden willen meedragen, maar ja, de natuur beslist er anders over hè. 40weken zijn genoeg. Ik ga er veel verdriet van hebben dat het weg is maar ja... ik krijg er dan ook weer zo iets prachtigs voor in de plaats!!!

Dan jaagt Stefan me nog eens wat meer op door te zeggen (gisterenavond): "geniet er nog maar van (de nachtrust) want het kan de allerlaatste zaterdagmorgen zijn dat je kunt uitslapen". Ik kan je verzekeren, als een erkende slaapkop is dat net niet hetgene je wilt horen. Het s'nachts opstaan is voor mij een grote zenuwfactor, ik hoop dat ik het ga aankunnen. Maar ja, voor je zooneke doe je alles niet??

In ieder geval, ik weet dat ik met Stefan op veel steun en liefde kan rekenen en hij zal -buiten de borstvoeding- met heel veel plezier alle andere taken van me overnemen (= lees afpakken hihi)!!!

17/09 Jayme

Hier ben ik dan weer eens... het is al een tijdje geleden hè maar ja, op dit moment kan iedereen wel begrijpen dat mijn tijd ergens anders aan besteed werd :-)
Jayme is dus geboren 1 dagje na de uitgerekende datum. Ik zal jullie het hele verhaal eens uitleggen:

Vrijdag 25 augustus gingen we nog eens naar de gyneacoloog; alles in orde!!! Hij vertelde ons dat hij voor 10d weg zou zijn vanaf de volgende week donderdag en dat er de mogelijkheid bestond dat we het zouden inleiden. Daar ik wist dat Stefan graag Dr Bex bij de bevalling wou hebben en daar alles gunstig was leek het voor mij ook geen probleem. Dus inductie!! Dinsdag 5 september om 19u moesten we ons dus aanmelden in het ziekenhuis voor deze inductie.
Dinsdagmorgen stond ik op met een zeurende pijn in mijn onderrug; "te lang in bed gelegen" dacht ik. De pijn ging weg maar... kwam steeds terug!!!! Toen ik het tegen Stefan vertelde kreeg hij een jongensactige-ondeugende glimlach van geluk op zijn gezicht want we wisten allebei hoelaat het was. De hele dag heb ik hier nog rondgelopen, zelf mijn ouders zijn nog op bezoek geweest en hebben niets gemerkt!!!!! Ik moet wel zeggen dat die weeën echt heel erg licht waren en ze kwamen heel erg onregelmatig. Dus tegen 19u wij toch maar naar het ziekenhuis zoals afgesproken. Daar eenmaal geïnstalleerd hebben ze me aan de monitor gelegd om te zien hoe de weeën evolueerden en of ze regelmatig kwamen. Maar ze bleven onregelmatig komen en deden allesbehalve pijn. De vroedvrouw besloot om toch maar een infuus te steken met een product dat ervoor zou zorgen dat de weeën sneller zouden komen en ook regelmatiger (anders had ik daar nu misschien nog gelegen hihi). De weeën kwamen toen wel sneller op mekaar en helaas deden ze ook meer pijn :-( Ik ben dan door de nacht gekomen (met veel rondgeloop, gezucht en moeheid) om tegen 8u terug aan de monitor te gaan liggen. De weeën kwamen nu heel erg goed door en ik heb tegen 9u om een epidurale prik gevraagd. Ik ben daar niet verlegen om maar een bevalling zonder zoveel pijn is draaglijker voor mij alsook voor Stefan. En ik was dan ook al de hele nacht wakker geweest en al erg moe tegen dat de morgen eraan kwam! Dus wat rust was heel erg welkom!! ;-)
De vroedvrouw die me bijstond zei dat ze Jayme misschien zou kunnen zien geboren worden tijdens haar shift, die eindigde tegen 15u! Tegen 11u kwam ze mijn 'opening' nog eens meten en wonder boven wonder was dat al ver gevorderd, al zo een 8 à 9 cm!! Dus daarna in allerijl naar de verloskamer voor 'the big moment'. Raar maar waar bleef ik heel kalm, me nog niet goed bewust van het feit dat er binnen 40min een wonder op mijn buik zou liggen! Het ging toen allemaal heel erg snel... eerst een paar 'oefenpersweeën' doen en toen tegen 11u10 kwamen die weeën echt heel erg snel op mekaar. Je kunt dan moeilijk niet persen hihi, heel erg grappig hoe het menselijk lichaam in mekaar zit!
Ik geef toe dat ik het meeste schrik had voor de weeën, de pijn. Ik had toen nog geen rekening gehouden met de uitputtingsstrijd van het persen. Man man man, wat ben ik toen diep moeten gaan. Tot hyperventileren en sterretjes zien toe!! Op een bepaald moment heb ik zelf gezegd dat ik niet meer kon... gelukkig had ik Stefan die me moed insprak en die me de hele tijd goed heeft bijgestaan! Een echte schat uit de duizend, zonder hem zou ik dit allemaal niet hebben kunnen doorstaan! Mijn rots in de branding!! Op een bepaald moment hoorde ik in de verte Dr Bex zeggen 'nog een keer persen en hij is er'... dat waren DE magische woorden! Ik haalde nog eens diep adem en na 3 keer was ons Jaymeke geboren!!!!
Zijn eerste geschrei was zo mooi... Maar ik was morsdood en wou gewoon mijn benen uit die beugels halen en op mijn gemak gaan liggen en slapen! Ze legde Jayme op mijn buik maar beseffen wat er precies aan de hand was, deed ik nog niet. Ik zag Stefan daar wenen van vreugde en ik zag dat ze Jayme gingen 'proper' maken maar ik was precies weg van deze wereld!!
Het heeft echter niet lang geduurd hoor, tot ik weer bij mijn positieven was en toen kwamen die traantjes van onbeschrijflijk geluk!!