Mijn schatje haar lichaam begint al serieus te veranderen.

Zij als vrouw heeft het daar best moeilijk mee.
Het begin van een beetje vet hier en daar, het buikje dat begint te bollen. Ze voelt zich zo bleek doordat ze al lang al niet meer onder de zonnebank geweest is. En soms s'morgens dikke ogen van de bijkomende moeheid.

Het rare is dat ik dat allemaal nie zie. Ze ziet er nog prachtiger uit dan anders. Ik kan mijn ogen maar niet van haar afhouden en wetende dat ons kleintje in haar buikje groeit vertederd me zo. Ze vraagt met de hele tijd waarom ik zo'n smile op mijn gezicht heb ? Ik weet wel waarom natuurlijk. Ik hoorde vroeger al de verhalen dat zwangere vrouwen zo een gloed rondom hen hebben : nu weet ik hoe die eruit ziet. Prachtig !!!

En dan zijn er natuurlijk de mooie benefits voor mij ! Man Man Man.. die borsten...waaauwww.. ik noem haar soms mijn Pamela Colaux :-) Volgens mij groeit onze baby in één van haar borsten in plaats van in haar buik, want daar is nog maar weinig te zien voor haar 4de maand.

Kortom, terwijl mijn schatje soms een beetje depri is over hoe ze eruit ziet, vind ik dat ze er nog nooit zo goed heeft uitgezien ! Maar dat kan natuurlijk al die liefde zijn die ik voor haar voel !

Een tijdje geleden al heb ik mijn liefste schat haar donder en bliksem op mijn kop gekregen en een beetje daarna verslikte mijn lieve toekomstige schoonmoeder zich in haar koffie toen ik vertelde dat ik eigenlijk wel wilde dat ons kindje naar de creche zou gaan. Al was het maar deeltijds. Mijn schoonzus aka "de meter" kon me wel een kopje kleiner maken :-) Hoe meer onze baby in de creche hoe minder hij bij de meter en de oma kan blijven.. en die staan natuurlijk in de rij om hem/haar rot te verwennen. Hoe lief toch. De schatten...
Ondertussen heb ik er met mijn liefste vrouwtje al wat verder over gesproken en ook zij begint al meer gewonnen te zijn voor het idee dat hij/zij part-time naar een creche zou gaan. Iets in de trend van maandag/dinsdag créche, woensdag zou zij dan thuis blijven en donderdag/vrijdag bij de grootouders of andere familieleden.

Persoonlijk geloof ik wel in het voordeel van de créche. Ik quote even van een internetsite :

In de eerste vier levensjaren wordt het fundament gelegd voor de persoonlijkheid. Daarom moeten kinderen in deze periode voldoende geprikkeld worden om vrijuit en veelzijdig te kunnen beleven en ervaren. Het is heel belangrijk dat de natuurlijke behoefte om zelf dingen te ontdekken, te onderzoeken en uit te proberen zo min mogelijk wordt verstoord.

Ik denk inderdaad dat onze kleine spruit meer "uitdaging" zal vinden tussen soortgenootje. Alhoewel, ik las deze morgen een heel verontrustend artikel over kinderopvang en de gevolgen daarvan op de verdere ontwikkeling van het kind. Dit artikel was dan weer niet zo positief en beweerde net het tegenovergestelde ! Enfin.. ik heb nog 174 dagen om erover na te denken en er met mijn schatje verder over te praten voor we een beslissing moeten nemen.
Jullie kunnen natuurlijk helpen door jullie ervaring en wijsheid of gewoon boerenverstand te laten spreken en ons te laten weten wat jullie ervan vinden.
Dat kan je doen door op deze link te klikken of gewoon naar de "poll/quiz" sectie te gaan en jullie mening te zeggen.

De populairste namen in vlaanderen voor 2006 (vanaf 1 januari tot nu)

Jongen

Meisje

- Milan, 74 geboren  - Thomas, 73 geboren  - Robbe, 69 geboren  - Seppe, 61 geboren  - Daan, 59 geboren  - Senne, 53 geboren  - Noah, 51 geboren  - Wout, 51 geboren  - Arne, 50 geboren  - Lars, 49 geboren  - Rune, 45 geboren  - Xander, 45 geboren  - Louis, 44 geboren  - Mathis, 44 geboren  - Kobe, 42 geboren  - Jasper, 41 geboren  - Quinten, 41 geboren  - Alexander, 40 geboren  - Arthur, 40 geboren  - Jelle, 36 geboren

- Lotte, 69 geboren  - Julie, 68 geboren  - Laura, 66 geboren  - Emma, 65 geboren  - Lore, 65 geboren  - Luna, 64 geboren  - Marie, 64 geboren  - Amber, 60 geboren  - Hanne, 57 geboren  - Zoe, 50 geboren  - Lisa, 47 geboren  - Kaat, 41 geboren  - Louise, 41 geboren  - Amelie, 40 geboren  - Maite, 39 geboren  - Femke, 38 geboren  - Charlotte, 37 geboren  - Kato, 36 geboren  - Lara, 35 geboren  - Chloe, 34 geboren

Je kan de meest populaire en orginele namen ook opzoeken :
http://www.kindengezin.be/zoekvoornaam/                                              

Als je dan hier je keuze gemaakt hebt, laat ons dan zeker weten wat je voorkeur is op onze "name our baby page"

De voortrazende populariteit van Google heeft tot een opmerkelijk geval van vaderlijk namedropping geleid. De Zweeds/Libanese zoekmachineoptimalisator Walid Kay Elias is zo vol van Google dat hij zijn zoon ‘Google’ heeft genoemd. Toen we wisten dat mijn vrouw Carol zwanger was, zei ik: ‘We noemen hem Google,’ zegt Walid op zijn weblog. “Iedereen lachte erom, ze namen me niet serieus. Mijn broer zei: ‘Ja, en dan noem je de volgende Yahoo, Fuji en Nikon.” Maar Walid, die conform de Arabische traditie nu zelf ‘Abu Google’ heet, hield voet bij stuk. Hij doopte het kereltje, geboren op 12 september, tot Google Kai. Google Inc. heeft de baby een lang en gelukkig leven toegewenst en sprak de hoop uit dat ‘Google’ niet te veel zal worden gepest door zijn klasgenoten. ‘FF Googlen’ krijgt natuurlijk ee heel ander lading… Eerder dit jaar publiceerde Reuters het bericht dat een Roemeens stel hun kind Yahoo had genoemd. Het verhaal bleek uit de duim te zijn gezogen: de creatieve reporter werd ontslagen. Baby Google bestaat echt: Abu heeft het geboorteregister op zijn site geplaatst.

Begin dus allemaal maar mee te zoeken he..

dus om nu mee met de tijd te zijn moeten we onze toekomstige misschien 'live minidevroey msn" noemen..

Ik las een heel fijn artikel over de mogelijke angsten die een toekomstige papa allemaal kan beleven.

1. De toekomst van je gezin
2. Angst om te falen tijdens de bevalling
3. De "ik ben niet de vader"-angst
4. Angst voor de dood
5. Angst voor de veranderende relatie
6. Schrik voor de medische "mallemolen"

In een aantal van die angsten kan ik me heel goed vinden , in andere dan weer helemaal niet.

De toekomst van je gezin : Hier heb ik wel het minste schrik voor. In het artikel ging het dan vooral om de financiële en mentale steun voor het gezin. Wij hebben beide een leuke baan nu. Candice wil wel graag eventueel 4/5 gaan werken om zo 1 dag in de week bij ons kindje te zijn en dat vind ik perfect. Financiëel hoeven we ons geen zorgen te maken, zelfs niet als we moesten terug vallen op 1 loon en wij zijn beide voldoende "plantrekkers" om ook de toekomst zonder zorgen tegemoet te zien. Ik hoop in de toekomst zelfs mijn "carriëre" een stukje te kunnen terugdraaien om meer tijd bij ons kindje(s) te zijn. Wat de mentale steun betreft, ook daar heb ik geen schrik voor. Candice en ik vullen elkaar perfect aan wat dat betreft en ik durf te zeggen dat ik het heel belangrijk vind in mijn rol als vader en man om een onvoorwaardelijke mentale steun te zijn op momenten dat het nodig is. Gelukkig ben ik geboren met een enorm positivisme.

Angst om te falen tijdens de bevalling : ik moet wel toegeven dat langs de ene kant ik ongelooflijk zelfzeker ben dat ik dat goed ga doen. Dan komt voor een stuk mijn macho kant naar boven van de beschermer en de stoere bink die zijn vrouw moet helpen tijdens het pijnlijkste moment van de zwangerschap. Maar... het tegendeel is eigenlijk wel waar. Ik kan niet goed tegen het bloed van een ander. Ik denk nu niet dat ik ga flauw vallen, zo'n woesie ben ik nu ook weer niet :-). Maar ik denk vooral dat ik zo emotioneel ga zijn dat ik niets zinnigs meer kan doen. Als ik nu "de bevalling" ofzo op tv zie, zit ik al te wenen als een klein kind. Dus op het moment dat ons kleintje uit haar buik komt dan weet ik absoluut niet wat er met mij zal gebeuren.. maar ik vrees het ergste :-)
Ik wil in ieder geval de navelstreng doorknippen, maar mijn schatje heeft me 's morgens na een droom al lachend eens gezegd dat ik dat niet mag doen, omdat ze dan de link met haar baby kwijt is en ze hem/haar moet delen met de rest van de wereld. Lief hé ! :-)

De "ik ben niet de vader"-angst : Soms maak ik er wel eens grapjes over met haar dat als er een zwart manneke of geel vrouwke uitkomt dat het dan dikke ambras is. :-)
Nee, ook hier geen schrik van mij. Ons kindje is een echt liefdeskindje. We zijn zo verliefd en gepassioneerd door elkaar en ik vertrouw haar voor de volle 100%.

Angst voor de dood : Toegegeven, dit is mijn grootste angst. Helemaal niet voor mijn eigen dood. Ik kan me daar perfect in berusten. Maar de dood van de mensen die ik het liefste zie. En dit komt vooral door een nachtmerrie die ik onlangs gehad heb. In die nachtmerrie werd ik door een dokter tijdens de bevalling voor de keuze van het leven en dood gezet. Ofwel mijn vrouw ofwel mijn kind. Ongelooflijk he. Dit scenario spookt me soms nog door mijn hoofd en ik weet het antwoord niet. Hoe kun je nu daar tussen kiezen. Laat ons hopen dat dit NOOIT zal gebeuren. Ik kan die nare gedachten dan ook uit mijn hoofd krijgen met de wetenschap dat de medische wereld vroeger nog niet zo geavanceerd was dan nu. In 1920 vb was de grootste doodsoorzaak van vrouwen onder de 50 de bevalling. Vandaag is dat Nihil !

Angst voor de veranderende relatie : Ook hier, geen angst voor mij. Eigenlijk zelfs iets waar ik naar uit kijk. Het staat vast dat onze relatie drastisch zal veranderen. Wij hebben zoveel liefde voor elkaar dat we nog veel liefde over hebben voor die derde persoon in ons gezin. Tot nu toe doen wij altijd alles samen, we kunnen elkaar niet missen en ik ben er zeker van dat als ons kleintje er is dat wij dat ook samen goed gaan doen en dat wij die verandering in onze relatie als positief ervaren. Ik weet wel dat ik moet proberen om de situatie om te draaien zodat een gezinsuitbreiding niet automatisch betekent dat je minder tijd voor elkaar hebt, maar net meer. Geen gemakkelijk opgave, maar ik er zeker van dat dat lukt. Onze relatie is ook nog jong.. we hebben nog zoveel te doen en te beleven.. en dit kan voor ons perfect met drie.. vier.. vijf... en een hond :-)

Schrik voor de medische "mallemolen" : Tja.. ik denk dat het in de natuur zit van de man om zich ongemakkelijk te voelen met gynaecologische toestanden en verloskamers. Tot nu toe is het altijd fijn geweest de bezoeken aan de gynaecoloog omwille van het nieuws en het besef dat je papa gaat worden als je die kleine voor de eerste keer op het scherm ziet. Het is voor een vader (voor mij toch) ook wel een belangrijk aspect van de zwangerschap. Het is vooral je vrouw die de bevalling "beleeft" en het is net op die momenten dat je als vader ook veel meer besef en belevenis hebt van de zwangerschap. Dus voor mij...laat maar komen die mallemolen... behalve als er iets medisch mis moest zijn met ons kleintje : dat is natuurlijk een angst waar elke toekomstige ouder mee zit : allergieën, openrug, hazenlip, syndroom van Down.. enz.. enz... Ik probeer er zo weinig mogelijk aan te denken en er gewoon van uit te gaan dat alles perfect gaat zijn en dat wij de mooiste en slimste baby van heel de wereld gaan hebben ! :-)

En dan kijk ik naar mijn schatje.. hoe mooi en slim zij wel is, en dan zijn al mijn angsten en twijfels zo weg !

Morgen gaan we het misschien weten... het geslacht van onze kleintje. Ik ben razend nieuwsgierig en ongelooflijk zenuwachtig. Al een hele tijd. Als ik er aan denk krijg ik de kriebels in mijn buik. Stom eigenlijk, want het maakt me niks uit of het een jongen of meisje is.
Maar toch.. een kindje krijgen is zowiezo al belangrijk.. maar als je dan weet of het een jongen of een meisje is, dan worden je toekomstdromen meer werkelijk omdat je de dingen dan beter kan voorstellen/fantaseren. Dan kan je gaan fantaseren over een dochter die je naar de dansles moet brengen of een zoon naar de voetbal :-) Dat je de vriendjes moet gaan keuren of de zoon zijn eerste voorlichting moet geven.
Ik ben eens benieuwd.... Het kan natuurlijk ook zijn dat we het morgen nog niet kunnen zien, dan zal ik nog langer in spanning moeten leven...maar dat is niks vergeleken met de spanning die jullie moeten doorstaan want we gaan het toch niet vertellen als we het weten :-)

We kennen het geslacht dus !!!!! Wat een belevenis. Het was alles wat ik verwachtte. Heel nerveus....
Hoewel het me niks uitmaakte of het een jongen of meisje zou zijn had ik toch wel een lichte voorkeur :-)
Het duurde enorm lang voor de gyneacoloog het kon zien. Ik zag heel veel beelden op die monitor waar ik absoluut niet wist hoe die goede man daar maar iets kon op uitmaken, laat staan het verschil zien tussen een piemeltje van een paar millimeter of een vagina. Maar toch... na een tijdje bracht hij de verlossende woorden... een droom die uitkomt ! En nu maar aan jullie om te raden welk geslacht het is :-) De grootouders zijn in ieder geval razend nieuwsgierig en hebben al 1000 theorieën waarom het zus of zo zou zijn. Wij weten het... jullie lekker niet :-)

Deze keer was er ook geen echo foto want zijn "printmachien" was stuk. Maar we maken dat volgende week goed met een video !

Ik ben deze middag met een goede vriend van mij gaan eten. Zijn vriendin gaat binnenkort (over een maandje ook bevallen). Dus waar hebben wij heel de lunch over aan het spreken geweest : Suikerbonen, geboortekaartjes, aangeven aan de gemeente en vooral de kinderwagens. Wij hebben onze expertise van enkele weekends winkelen en vergelijken uitgewisseld en onze keuzes besproken. Waarom een driewieler beter is dan een vierwieler. Waarom de Quiny en de Stokke in de top 3 staan. Wat onze eisen zijn... kortom, het typische gesprek van twee mannen die samen gaan lunchen :-). Toen ik dit besefte op een bepaald moment moesten we toch even lachen. Geen voetbal, snooker, een blote Roos Van Acker op de cover van de Humo of de laatste BMW CJICK14 met 320pk... neenee , of de babykamer klaar is of niet tegen dat onze schatjes bevallen was de gespreksstof... zijn we nu geen nieuwe mannen ? ;-)

Mijn schatje heeft last van haar hormonen.

Om het met wat moeilijke termen te zeggen :haar progesteronen, oestrogenen, ocytocine, prolactine en hcg spelen haar parten :-). Kortom al haar gevoelens en emoties zijn 1000 x uitvergroot.
Als ze boos is, is het net of er een bom ontploft. Als ze droevig is kan ze tranen met tuiten huilen... zelfs bij een grappige film waar dan 1 seconde een teder moment inkomt, komen de zakdoeken al boven. Als ze zich goed voelt is ze in de zevende hemel , maar terwijl kan ze zich ook superdepri voelen over kleine dingetjes.

Soms kan ze me waarschijnlijk naar de hel verwensen maar gelukkig is ze meestal doodverliefd op mij :-)

En wat doe je daar nu aan als man : NIETS :-) Je moet het gewoon weten als man dat je schat nu in die moeilijke periode zit en daar proberen zoveel mogelijk rekening mee te houden. Ik probeer niet te diep in discussies te gaan (ze zeggen wel eens dat je een zwangere vrouw altijd gelijk moet geven), ik hou me een beetje low-profile en probeer haar zoveel mogelijk op haar gemak te stellen. Maar ik profiteer vooral van het geluk dat ze zit uit te stralen en de verliefdheid die ze heeft voor mij !
Ze is zo'n opgewekte, lieve en schattige meid dat haar hormonen vooral in de positieve zin uitslaan ! (gelukkig maar ;-))

Ja, we hebben de naam. Spelling van de naam en al. Hierboven had ik al geschreven welke richting we uitgingen, maar we wisten nog niet juist hoe we het gingen spellen. Wij zijn er razend enthousiast over !!!!
We weten nu natuurlijk dat jullie allemaal heel nieuwsgierig zijn, maar we gaan het nog niet vertellen.... maar..... !!!!

We gaan toch een hint geven en een leuke wedstrijd doen. Diegene die de juiste naam heeft geraden krijgt van ons een hele kist champagne !! (en goeie).

Je kan meespelen door je voorstellen in te geven op deze plaats :

http://www.minidevroey.be/index.cfm?fa=nameourbaby

Je kan het zo dikwijls doen als je wil. Hou rekening met de tips van hierboven. En om het nog leuker te maken kan ik verklappen dat je de naam op deze site kan vinden !!!!
Maar daar moet ik jullie wel een tip voor geven :

"Da Vinci copiëerde van zijn maagd, wij zijn zijn rechter, maar dan onderaan in plaats van schuin."

Veel succes !!!!!

Ik weet het, het is bijna een maand geleden dat ik nog eens iets geschreven heb. Nochtans was er heel veel te vertellen. Ik zal het dan nu maar goedmaken door veel te schrijven...

Het begon allemaal op dinsdag 9 mei, de afspraak die we bij de gyneacoloog hadden. We moesten deze keer bij hem thuis gaan omdat hij daar een beter echo-apparaat had staan en hij wilde specifiek kijken of het hartje en hoofdje in orde waren. En inderdaad je ziet alles haarscherp daar, de foto's kan je vinden in het foto-album. Zijn videomachien was nog steeds stuk maar hij heeft mij beloofd dat hij een nieuwe machien gaat bestellen en dat we zeker nog een video hebben voor ons kindje geboren is !
Maar om een lang verhaal kort te maken : ik vroeg hem of hij het geslacht nog eens kon controleren omdat hij vorige keer zei dat het maar 80% zeker was , dat het een ... was.
Na 15 minuten heen en weer gewriemel op mijn schatje haar buik stamelde hij dat het een ander geslacht was dan wat hij de vorige keer had gezegd. Nu was hij heel zeker en deze keer heb ik het met mijn eigen ogen gezien (voor de raders, een penis of vagina kan je allebei evengoed zien hoor :-))
Ik moet zeggen dat het een verrassing was, maar voor mij heel positief. Nu heb ik het allebei al wat meegemaakt. Mijn lieveke was wat teleurgesteld, vooral omdat we nu die fantastische naam niet kunnen gebruiken :-). 
We hadden ons natuurlijk ingesteld op dat bepaalde geslacht en ook al in die vorm tegen de baby gesproken dus nu kan het goed zijn dat we een lesbisch meisje of een homo jongen op de wereld zetten :-) Maar dat is even goed voor mij ...
Nu moesten we natuurlijk opzoek gaan naar een nieuwe naam. Geen gemakkelijke opdracht deze keer. We zijn dan maar met lijstjes gestart en door selectie tot een naam gekomen die we allebei zagen zitten. Dan hebben we ons nog een week gegeven om aan de naam gewoon te worden en nu zijn we er weer razend enthousiast over !!! Dat betekent natuurlijk dat de wedstrijd terug kan beginnen en daar lees je hieronder meer over...

Zoals je hierboven hebt gelezen is er een nieuwe naam. En we gaan verder met de wedstrijd want alle tips zijn nog steeds geldig. Raad de naam van onze baby en win een hele kist champagne !!

Ik herhaal nog eens alle tips !!! + een paar nieuwe

- Het is een Amerikaanse naam
- Er staat een "y" in de naam
- Op Google heb je 3.110.000 hits als je zoekt naar die naam
- de naam staat op deze site (www.minidevroey.be). We hebben de vorige naam weggedaan en de nieuwe in de plaats gezet.

Om de naam te vinden geef ik een cryptische omschrijving :

"Da Vinci copiëerde van zijn maagd, wij zijn zijn rechter, maar dan onderaan in plaats van schuin."

In deze cryptische omschrijving kan je 3 tips vinden die je helpen om de naam te vinden. Je moet het boek "De DaVinci Code" niet gelezen hebben (behalve Bomma Adrienne), maar je moet wel de actualiteit errond volgen.

Voila , als je het nu nog niet kan vinden.... tssss.

Enkel gokjes die ingegeven zijn op :
http://www.minidevroey.be/index.cfm?fa=nameourbaby
tellen mee. Je mag zo dikwijls gokken als je wil.

Mijn vader en mijn beste vriend zijn er al heel dicht bij geweest maar zijn allebei op het laatste serieus de mist ingegaan.

SUCCES !!!!

Jaja, we gaan er dus niet geheimzinnig meer over doen. We hebben heel veel pret gehad met de "raad de naam wedstrijd" , maar nu dat onze familie en vrienden de naam geraden hebben, kunnen we er vrijelijk over spreken.

Het is dus een jongen, een dude, een gast, een kerel, een ventje en wat ben ik daar blij mee !!

Ik zit al volop te dromen over hoe het zal zijn over een 3 maanden en hoe hij er zal uitzien. Man Man wat ga ik dat ventje vertroetelen en verwennen. Ik vind het enorm tof dat het een jongen is. Candice is nu al een beetje jaloers dat ze hem dan met mij moet gaan delen. Nu is hij nog helemaal van haar alleen. Maar ze vind het ook wel tof dat er binnenkort twee piemels in huis rondlopen :-)

Ik hoop dat hij de beste eigenschappen van ons beiden overneemt zodat het een knap, rustig ,handig, intelligent en humoristisch manneke zal worden (alleen het handige is van mij :-)).

Ik ben er klaar voor, van mij mag hij nu al komen !

Pfffftt.. ik heb een periode van extreme moeheid. Veel slapen en heel lui zijn. Misschien komt dat door het weer, op misschien wel door mijn dieet dat ik aan het volgen ben. Enfin ... ik weet het niet. Nu dat belooft, ikke een luie slaapkop en mijn schatje die ook zo kan genieten van haar slaap. Onze Jayme zal ook een slaapkopje worden :-)

Er is tot nu toe niet veel van te merken, want hij gaat tekeer als een wilde in mama haar buikje!

Jaja, zelfs al is mijn kleine oogappel er nog niet (alhoewel ik hem goed voel en zie) heb ik toch al een vaderdag kadootje gekregen.

Naast een heel mooi gedichtje (-3 maanden oud en al kunnen rijmen, typisch een Devroey héhé) en een fantastische boek (De perfecte vader voor je kind zijn) heb ik van zijn mama ook nog een heel mooie horloge gekregen. (ik was de mijne een paar weken geleden verloren).
 
Wat ben ik toch een gelukzak ! Ik zal heel goed jou boekje lezen mijn zoon, zodat ik voor jou inderdaad een perfecte vader zal worden en heel veel leuke spelletjes met je kan spelen. En mama... met jouw horloge denk ik elke seconde aan jou !!!  Ik ben zo fier op jullie en ben dolblij met jullie kadootjes.

Ik ben dus verleden week met mijn schatje de geboortelijst gaan leggen. We zijn daarvoor bij Baby2000 in hasselt geweest. Onze vrienden hadden ons al ongelooflijk goeie informatie gegeven dat dit gemakkelijk 4 uur kon duren (Dank je Peter voor de Tip ;-)) dus we hadden allebei onze gemakkelijkste schoenen aangetrokken, de avond daarvoor extra vroeg gaan slapen en op voorhand al een Dafalganneke ingepakt om alle pijn te vermijden.
Maar , zoals gewoonlijk, kwam het weer naar boven hoe ik en mijn schatje zo perfect op elkaar zijn afgestemd. In een recordtijd van 1 uur en 10 minuten was alles gekozen zonder enige discussie.
Ik moet toegeven, het was zonder de kleding te kiezen, want daar gaan we nog eens voor terug anders hadden we kleedjes uit de oude collectie.
Candice heeft goed gelachen met mij (en vertelde daarna het verhaal nog 1000 keer uitvoerig aan mijn familie) omdat ik zo twijfelde over de keuze van de papflesjes (of drankflesjes). Het waren er namelijk zes met opzetbare handvaten. Maar die handvaten leken mij niet zo gemakkelijk om vast te pakken met babyhandjes. Ik heb daar dan nog een half uur over aan het zagen geweest tegen haar en de verkoopster dat ze mij beiden uiteindelijk mijn goesting gegeven hebben en een aparte drinkfles (in rood dat pijn doet aan de ogen) met fantastische dikke en gemakkelijk handgrepen hebben gegeven. 

Jayme zal content zijn en wacht maar tot hij kan praten, dan zal ik het hem wel eens vragen en dan ben ik er zeker van dat hij mij heel dankbaar zal zijn voor de goei drinkfles :-)

 

Vrijdag zijn we naar de gynaecoloog geweest en je gaat het niet geloven maar we hebben een video kunnen maken van de echo. En dit dank zij een stagaire die bij hem was op dat moment. Zijn video was nog altijd stuk en toen heeft de stagaire haar vingertje op de schuif moeten houden om de videoband erin te laten steken en zo hebben we nu toch eindelijk onze video.

Soms zal het moeilijk zijn om bepaalde dingen te herkennen, maar als je goed kijkt zal je duidelijk zijn hoofdje, zijn hartje en zijn piemeltje zien.

De dokter zei trouwens dat het een grote was (Jayme he, niet zijn piemel) ! en dat hij laag lag. Ik gok erop dat mijn schatje heel vroeg gaat bevallen. Normaal is het voor 5 september, maar ik denk dat het al in de week van 20 augustus prijs gaat zijn. Voor mij perfect hoor ! Hoe vroeger hoe beter want dan starten mijn 9 maanden om hem te vertroetelen. ;-)

Klik hier om de video te bekijken !

Het is bij ons thuis de omgekeerde wereld. Terwijl ik elke avond uitgeteld ben en mijn moeheid maar niet kan verslaan lijkt mijn schatje wel in de toverpot van Asterix en Obelix gevallen te zijn. Ze bruist van de energie en zit alles te regelen wat er nog geregeld moet worden.

Nu, ik moet wel toegeven dat het wel in mijn aardje zit om met alles tot het laatste moment te wachten. Candice heeft zich daar vroeger dikwijls in gefrustreerd toen we nog samenwerkten. Moest er een presentatie gedaan worden, dan begon ik daar pas aan de avond ervoor zo rond 23.00 uur om die te maken. Moet er een rekening betaald worden, dan zal dat pas gebeuren na de tweede aanmaning van de deurwaarder dat hij met een camion zal komen om alles op te laden (lichtelijk overdreven). Enfin, het komt altijd wel in orde , maar altijd op het laatste moment. Ik heb blijkbaar die druk wat nodig om optimaal te kunnen werken.

Candice is op het moment het tegenovergestelde. De laatste weken heeft zij het nodige al gedaan voor de babyborrel, de doop is al geboekt , de geboortelijst ligt klaar..enz, enz... Ik ben echt heel fier op haar dat ze dat allemaal zo goed en gemakkelijk heeft klaargekregen. Maar ja, het is dan ook een specialiste in organiseren.

1 positieve noot toch voor de papa : de kinderkamer is af :-)

Candice heeft gisteren een spuitje gekregen dat haar moet beschermen tegen mij :-) :-)

Raar he... hoe zit dat nu : Wel , ik en mijn schatje hebben tegenovergestelde bloedgroepen. Omdat MIJN zoon dezelfde bloedgroep heeft als ik, zit er nu in Candice haar lichaam een andere soort van bloed. Haar lichaam zou daar anti-stoffen tegen kunnen aanmaken wat gevaarlijk is voor de baby. Met deze spuit is dat dus opgelost.

Op het moment dat Jayme er is, krijgt ze opnieuw een spuit en dan stopt het effect van de anti-Devroey spuit :-)

Niet voor ons, maar wel voor Jayme. Hij weet het zelf nog niet.. alhoewel, ik denk wel dat hij gaat kunnen profiteren als Candice haar buikje in het warme zonnetje legt of als ze gaat zwemmen. Naar het schijnt is het heel fijn voor babies als de mama gaat zwemmen.
In ieder geval zal het een weekje rust zijn voor de toekomstige ouders en zijn onze batterijen helemaal opgeladen voor de komende bevalling...

Ja, het komt zeker dichterbij. Nog maar 6 weken tot de uitgetelde datum. Ik moet eerlijk toegeven dat het ook op mijn emoties werkt. Langs de ene kant krijg ik de kriebels in mijn buik als ik er nog maar aan denk, langs de andere kant voel ik dat ik in mijn relaxte, kalme modus aan het komen ben. Typisch voor mij waarschijnlijk dat als andere panikeren of zenuwachtig zijn dat ik dan juist weer kalm ben. Ik hoop dat het me van pas gaat komen als het zover is.
Voor mij kan het niet snel genoeg gaan nu. Het heeft lang genoeg tijd genomen en ik wil mijn zoon kunnen zien en vastpakken :-)
Alles is onder controle. De wieg en maxi-cosi staan hier al klaar. De isofox om de maxi-cosi in de auto te bevestigen is al geinstalleerd in Candice haar wagen.
Beneden staat al een compleet en o zo mooi park. De kinderkamer is klaar, de eerste pakjes voor in het ziekenhuis zijn al gekocht. De babbyborrel is geregeld en de doop staat ook al vast. Er zijn nog een paar details te doen : geboortekaartjes gaan kiezen, maar dat is voor volgend weekend en bij Baby2000 nog wat slaapkamerattributen gaan halen en zijn eerste tutjes :-)

Normaal is de bevalling voorzien rond de 5de september. Persoonlijk (maar niemand geeft me gelijk) denk ik dat hij veel vroeger zal komen. Ik gok zelfs op 17 augustus. Ik denk dat omdat de gyneacoloog heeft gezegd dat Jayme al een grote is en dat hij heel laag ligt.  Neem daarbij nog dat mijn schat haar buik precies op ontploffen staat en ik aan zijn gewoel in haar buik zie dat hij niet genoeg plaats heeft. :-)

We zullen zien.... hihi

Ja, ik weet het... ik ben een slechte gokker. 17/8 is voorbijgegaan zonder bevalling. Ik moet toegeven dat het meer whishfull thinking was dan gokken. Maar hij is er dus nog niet. Ik zie hem enorm bewegen in Candice haar buik, maar daar blijft het toch bij voorlopig.

Ik kijk er zo naar uit dat ik hem in mijn armen zal kunnen nemen. Tegelijkertijd ben ik enorm zenuwachtig voor de bevalling. Niet zozeer voor de bevalling zelf, maar de aanloop ernaar toe :-). Het zal wel in orde komen.

Ik sta in ieder geval elke dag versteld van Candice. Wat een madam. Hoe zij door die zwangerschap gaat is ongelooflijk. Ze draagt ons zoontje met zoveel schoonheid en naast wat kleine ongemakkelijkheden zoals een kramp hoor je ze nooit klagen. Heel veel respect heb ik daarvoor. Als ik in haar plaats zou zijn zou ik al lang plat in de zetel hebben gelegen. Mijn schatje gaat nog steeds vrolijk werken en doet thuis ook alles of er niets aan de hand is. Ik moet ze zelfs tegenhouden of ze zou de ramen nog gaan poetsen. Ik zie ze toch zo graag...

We tellen af.... tellen jullie mee :-))

De dag is nog niet om, maar op het moment nog niks :-)